Monumentale woonboerderij

Een renovatie van een boerderij uit 1601, die moest bewoonbaar worden gemaakt, met respect voor de oorspronkelijke architectuur. De boerderij in IJsselstein heeft het karakter en de uitstraling van een zeventiende-eeuws bouwwerk behouden, maar voor wie achter de oude muren kijkt wacht een verrassing. Aanvankelijk woonde het gezin in het voorhuis, waarvoor het ooit was bedoeld. Bij de renovatie is de gehele deel bij de woonruimte getrokken, waardoor een vloeroppervlak op de begane grond ontstond van liefst 450m². ‘Een enorme ruimte, die zo moest worden ingedeeld dat er toch prettig en behaaglijk kon worden gewoond. Een echte blikvanger vormt de piano, die in een vide staat. De vloer onder de piano is bekleed met tegels van koeienhuid, die ook worden toegepast op de wand tot aan het dak van de verdieping. Ook hier het samenspel tussen oud en nieuw. De begane grond bestaat feitelijk uit vier gedeelten, elk met een individuele sfeer: de woonkamer, de vide, de woonkeuken en de snookerruimte aan de achterzijde van het huis. Die meet tien bij dertien meter. Ook hier is de authentieke sfeer zoveel mogelijk behouden. De vloer is gemaakt uit oude Waalsteentjes, die stuk voor stuk over de lengte doormidden zijn gezaagd en in de specie gelegd. ’André de Vos noemt deze ruimte het pièce de résistance. ‘We wilden hier de grens tussen binnen en buiten zoveel mogelijk wegnemen. De originele, hoge deeldeuren in de achtergevel kunnen worden opengezet om de buitenlucht te laten binnenstromen. De balken plafondconstructie is in het zicht gebleven. Aan weerszijde van de open haard, in de scheidingswand tussen biljart- en woonkamer, bevinden zich glazen puien die kunnen worden geopend, daardoor is er over en weer verbintenis.’ Een historische boerderij met een verrassend resultaat.

Terug naar overzicht